Dit betekent de bieb voor mij:

De bieb heeft als kind een belangrijk deel van mijn jeugd gevuld. Ik had een drang om boeken te kunnen lezen die zo groot was dat ik  na een paar weken in de eerste klas al hele boeken verslond van de bieb.  Met als gevolg dat ik na een jaar al door de A-boekjes heen was. Ik kreeg speciaal toestemming om  al B-boeken te gaan  lezen. Toen ik 8 jaar was werd er een filiaal geopend bij ons in de buurt. Dat opende totaal nieuwe mogelijkheden. Ik kon er nu zelf op de fiets naartoe waardoor ik meerdere keren per week daar te vinden was. Meer dan 4 boeken mocht je niet meenemen en dan moesten twee ervan J-boeken  zijn. Dus al jong had ik alle Griekse sagen, Romeinse mythologie en National Geographic natuurboeken gelezen. Leesverslaafd kon je me wel noemen. Mijn moeder stuurde me vaak naar buiten wanneer ik weer met mijn neus in de boeken zat. “Ga toch lekker spelen”  Maar als ik maar even de kans kreeg glipte ik weer naar binnen om verder te gaan in het spannende verhaal. Werelden gingen er voor me open, in heden en verleden en vanaf mijn veertiende ook in de toekomst door mijn ontdekking van SF en Fantasy. Later toen ik volwassen was en eenmaal kinderen kreeg had de bieb bij ons thuis ook een heel speciale betekenis. Daar konden mijn kinderen namelijk de boeken vinden die hun vader geschreven had. De vader die ze nooit hebben gekend omdat hij overleden is toen ze nog heel klein waren. Mijn oudste zoon ging altijd speciaal op zoek naar de boeken van zijn vader. Dan kwam hij triomfantelijk  thuis met weer een ander boek van zijn vader. Zo speelde hij indirect toch een rol in hun leven. Omdat de boeken van mijn man overal in de bibliotheken stonden betekende de bieb voor mij ook een bron van inkomsten. Elke keer als een boek van hem geleend werd, werd dat geregistreerd en aan het eind van elk jaar kwam er daardoor een bedrag(je) binnenin het kader van de auteursrechten. Op deze manier zorgt mijn man eigenlijk nog steeds voor zijn kinderen. Dat geeft een warm gevoel.

Eef van Hout, Nijmegen