Dit betekent de bieb voor mij:

De jonge Ankie zocht iedere woensdagmiddag in de bieb de boeken uit op dikte. Hoe dikker, hoe beter. ‘Ik was zo’n kind dat alle jeugdboeken in no time uit had. En ook toen ik ouder werd, bleef lezen een traktatie. Ik lees hard­covers, e-books, ik heb altijd een luisterboek aan. Ik ben gewoon verslaafd aan verhalen.’

 

‘Een boek kopen doe ik nooit. Als ik er een uit heb, is de waarde er voor mij namelijk af. Ik hoef het niet te bezitten, ik wil lezen wat erin staat. Dus ik leen alles in de bieb.

Ik ben een echte veelvraat. Iedere ochtend begin ik met een luisterboek tijdens het ontbijt. Ik stap in de auto, waar ook standaard een luisterboek aan gaat. In mijn tas een e-reader voor verloren momenten. Dat is gemakkelijk, dan heb je altijd heel veel boeken bij de hand.

Alles wat ik lees, houd ik bij op lijstjes en in mijn leesdagboek. Hoeveel pagina’s, welke boeken. Het is een beetje een tic. Maar ik doe het ook om anderen tips te kunnen geven. Bijvoorbeeld in de leesclub waar ik in zit, of aan vrienden.

Voor mijzelf is lezen ook een graadmeter; ik kom erbij tot rust. Dus als ik een tijdje minder dan 50 pagina’s per dag heb gelezen, moet ik even pas op de plaats maken. Een goed boek neemt je mee, kan je raken. Je krijgt zicht op levens die je zelf nooit zult leiden. Ik ben heel blij met de bieb, want daar staan al die boeken zomaar, voor iedereen. Een enorm cadeau.’

Ankie Theelen

“Ik verslind meer dan 200 boeken per jaar. De bieb heeft altijd leesvoer genoeg.”