100 jaar kleurplaat


Ben je tussen de 4-10 jaar oud en wil jij een leuk boek van Dekker v/d Vegt Boekverkopers winnen? Kleur dan de kleurplaat mooi in en beantwoord de volgende vraag: Welke figuren uit kinderboeken herken je op de kleurplaat? Het zijn er heel veel, dus doe je best!
kleurplaat download de kleurplaat 100 jaar bieb

Voorwaarden: kleurplaten kun je tot 10 maart 2016 inleveren bij een van onze 21 vestigingen. Je hoort dan wanneer de prijzen worden uitgereikt. Winnaars ontvangen hiervan persoonlijk bericht. Ieder kind mag één keer meedoen.
Onze ambassadeurs zijn gekozen Wij danken je hartelijk voor je inbreng!
sluit
Scroll om de inzendingen te bekijken
'Nu zijn het grootletter boeken, vanwege mijn slechte zien. Na 50 jaar lid zijn, krijgen de bibliotheek en hun medewerkers een dikke tien.' | lees verder>
Joke Giesen-Welling, Kekerdom

Boeken lezen, het is mijn lust en leven. Die bezetenheid heb ik ook nog doorgegeven. Aan mijn kinderen en kleinkinderen allemaal lid van de bibliotheek. Vaste bezoekers, zeker iedere week. Via de email worden ze voor mij gereserveerd. Zijn ze niet aanwezig, dan wordt het elders geprobeerd. Nu zijn het grootletter boeken, vanwege mijn slechte zien. Na 50 jaar lid zijn, krijgen de bibliotheek en hun medewerkers een dikke tien.

'Als kind leende ik boeken bij wat ik denk een particulier initiatief was..' | lees verder>
Marian Verhoeckx-Peters, Nijmegen

Als kind leende ik boeken bij wat ik denk een particulier initiatief was nl. bij Den Dolder in de van het Santstraat. Later was er een dependance van de  bieb in het parochiehuis bij de Dominicuskerk. Weer later ging ik naar een grote villa aan de Nassausingel en daarna kwam de bieb in de “Lindenberg” wat nu cultureel centrum is. Daarna de laatste verhuizing naar het huidige pand. Nu mag je de boeken gewoon gaan uitzoeken maar in mijn herinneringen vertelde je bij de balie wat voor een boek je wilde lezen en en dan werd er een stapeltje boeken voor je gezocht.  Later mocht je ze zelf gaan zoeken maar maakte je gebruik van een plankje om aan te geven waar je het boek weer terug gezet moest worden. Kortom vanaf dat ik lezen kon, was ik een trouw lid van bibliotheken. Een leven zonder boeken kan ik me dan ook niet voorstellen!

| lees verder>
'Ik was 6 en had mijn eerste eigen biebkaart. De bieb was een huisje van snoep met een gezellige schoorsteen' | lees verder>
San Sperber, Nijmegen

Ik was 6 en had mijn eerste eigen biebkaart. De bieb was een huisje van snoep met een gezellige schoorsteen. Bij de deur zat een heks. Met een wespennest als knot, een grote boezem en dikke knuisten. Ze stampte een stempel in jouw boek en keek je indringend aan. En o wee als je te laat was met terugbrengen. Je moest als kind heel wat overwinnen als je iets moois wilde lezen.

'De Bieb; van toevluchtsoord tot Podium..' | lees verder>
Amal Karam, Nijmegen

De Bieb; van toevluchtsoord tot Podium.
Lang geleden, eind jaren negentig van de vorige eeuw, kwam ik uit een AZC in een bos, ‘in the middle of nowhere’, naar AZC Nijmegen. Ik bezocht hier de bieb voor het eerst. Het was nog een ‘klassieke bieb’ opzij van de Lindenberg. Binnen ongeveer twee jaar werd het voormalige politiebureau omgetoverd tot de huidige bieb in de Mariënburg. Een verbluffend gebouw met veel licht en ruimte. Voor mij was een bieb altijd ‘the place to be’ : rust, stilte, vergetelheid en genot van beeld en woord. En vooral gratis binnenlopen in een land waar alles iets kost, ook al is dat de dood zelve. Ik had het als asielzoeker niet breed, dus dacht zeker niet aan abonneren. Ik kon dus binnenlopen, op een plek me afzonderen en eindeloos bladeren in boeken en tijdschriften over kunst, fotografie en reizen. En zoals in het AZC met al die nationaliteiten ben ik in die boeken neuzend de wereld rond gegaan. Op papier was de reis veel mooier: een vluchtmogelijkheid van de wereld van lelijkheid en spoken naar een wereld van schoonheid. Gewoon meegaan met de stille beelden en foto’s vol beweging. Geen geluiden die psychisch belast zijn en geen gedachten aan een uitzichtloze situatie van de asielprocedure. En vooral geen beelden uit het verleden. Een soort ‘zielwasserij’.

Later heb ik op een of andere manier een jaarabonnement gehad, zou zo maar ergens mee gewonnen of cadeau gekregen kunnen zijn. En als een brave leerling heb ik elke twee weken een stapel boeken omgeruild voor een andere aan de balie. Wel te verstaan: Arabische boeken en soms een boek in het Engels. Want mijn Nederlands was nog in de kinderschoenen. Wat heb ik in die tijd gedroomd van een verblijfsvergunning en een baan in de bieb als eindverantwoordelijke voor de Arabische afdeling. Ik zou er een geweldige uitbreiding aan brengen en lezingen uit allerlei Arabische landen binnenhalen. Zo gek ben ik op mijn moedertaal. En mijn fantasie voor mijn moedertaal moedigde mijn aan om naar de ziel van het Nederlands te gaan zoeken, haar te raken en te bewonderen. De tijd heeft geleerd dat dat dit ging lukken. Ik schreef zes jaar een wekelijkse column voor de Gelderlander tot men daar vond dat ik ‘te Nijmeegs’ was geworden en mijn columns niet meer ‘sexy exotisch’ waren.

Mijn passie voor beeldboeken bleef intact en nog steeds beleef ik hem wanneer het kan. Wat ook leuk was in de bieb was muziek: een CD lenen, helemaal afluisteren en terugbrengen. Een jaartje was immers genoeg om alle . Arabische ‘pieces of cake’ op te vreten. Het was eerlijk gezegd ook een opluchting om mij af te lossen van  de verantwoordelijkheid van een abonnement. Maar de Bieb los laten was niet gelukt. De verleiding was toch te groot om vaak ook de twee Arabische kranten: Al Hayat en Al-Quds Al-Arabi te gaan lezen. Niet verstandig: je maakt de slapende honden in je hoofd wakker. Bovendien is het confronterend om de gezichten van de vaste lezers van deze nieuwsbronnen te zien: te serieus, hulploos, verlaten en eenzaam. Doe dan toch maar kunst.

En zoals de bieb een metamorfose heeft ondergaan, geldt het ook voor mijn relatie ermee. In december 2014 stond ik in het poëziecentrum mijn eigen poëzie debuutbundel te presenteren. En korte tijd later stond ik ook in het Arabisch voor te lezen op het podium van de bieb. Zeker in deze tijd komen de geluiden uit mijn verleden terug. Maar gelukkig worden ze nog steeds verdreven door de troostende beelden uit ‘mijn’ bieb.

Amal Karam

18 januari 2015

'..Een betere dwarsdoorsnede van de Nijmeegse bevolking vind je nergens. Niet in de Molenstraat, niet onder het lezerspubliek van De Gelderlander - zelfs niet in het gemeentehuis..' | lees verder>
Linda van der Pol, Nijmegen

codczuiverekoffieaafkeromeijn-153241Wie is de Nijmeegse biebbezoeker?
Is het de professor die er een kop thee drinkt om vervolgens het Regionaal Archief weer in te duiken? Zijn het de studenten, die blikjes energiedrank naar binnen klokken terwijl ze met een schuin oog naar hun examenbundel kijken? Zijn het de krantenlezers, die zo rond de koffiepauze verschijnen? Of zijn het de mensen die er zelfs hun bankzaken regelen en geduldig wachten tot hun telefoon weer helemaal opgeladen is? De scholier, die kennismaakt met de warrige kop van Jan Wolkers?

Een betere dwarsdoorsnede van de Nijmeegse bevolking vind je nergens. Niet in de Molenstraat, niet onder het lezerspubliek van De Gelderlander – zelfs niet in het gemeentehuis. De kunstenaar, de Dukenburger, de oorlogsvluchteling die een boek wil lenen – ze zitten allemaal in de bibliotheek. De bibliotheek is een huis. Een vrijplaats waar velen dankbaar gebruik van maken.

(foto door Marjolein van Diejen)

'..tegenwoordig worden ook lezingen en optredens georganiseerd op deze fijne plek..' | lees verder>
Noêma Neijboer, Nijmegen

Het eerste dat ik mij kan herinneren dat mijn ouders tegen mij hebben gezegd, is dat lezen heel erg belangrijk en ook superleuk is! Ik was dan ook erg blij dat je als kind gratis boeken mag lenen in de bieb. In die tijd had je ook nog cassettebandjes waarop boeken werden voorgelezen. Later kwam ik er achter dat je er ook kranten en tijdschriften kan lezen, cd’s en dvd’s werden ook uitleenbaar en computers werden ook onderdeel van de bieb. Tijdens mijn studie Cultuurwetenschappen dook ik de groene zaal in om een interessante partituur te zoeken om te analyseren. Toen viel het me ook op hoe tof het is dat er een plek is voor beeldend kunstenaars om te exposeren. En tegenwoordig worden ook lezingen en optredens georganiseerd op deze fijne plek. Eveneens is er een Poëziecentrum geopend. De bieb betekent voor mij meerdere dingen door elkaar heen. Herberg van cultureel erfgoed, ontmoetingsplek, voedingsbodem voor jonge generaties en een plek waar je rustig en in stilte kan studeren of bezinnen. Onmisbaar dus!

| lees verder>
'..Duiken in een boek van de bieb en lezen tot het uit was..' | lees verder>
Liesbeth de Graaff, Nijmegen

Op een leeftijd dat je niet meer buiten speelde toch de zondag doorkomen. Duiken in een boek van de bieb en lezen tot het uit was. Geen oor of oog voor je omgeving het was een heerlijk gevoel dat je vasthield ook al riep je moeder  dat je de tafel moest dekken. Je had een goed vooruitzicht, de volgende week een ander boek van de bieb.

'Ik vind de bieb een geweldige voorziening en een grote rijkdom!' | lees verder>
Loes Caarls, Nijmegen

Ik vind de bieb een geweldige voorziening en een grote rijkdom!
Al die boeken, al het cultuurgoed dat we ‘zomaar’ tot ons kunnen nemen. Ik heb daar grote eerbied voor.
Er was een tijd dat ik als ik de bieb binnenliep meteen naar het toilet moest met kramp in mijn buik: dat moet ik allemaal nog lezen! Dat is voorbij.
Omdat ik een boekenstop heb en nog maar heel weinig boeken wil kopen, kom ik veel vaker in de bieb. Ik leen en reserveer online, en dat bevalt heel goed. Boeken die ik reserveer, vaak voor mijn leesgroep, zijn er meestal binnen 1 hooguit 2 weken, dat is snel.r
Ik kom graag in onze kleurige bieb die ik heel mooi vind, zelfs mooier dan die in Amsterdam (te wit).

'..voor een walk en talk informatie. Op deze manier leer je de bibliotheek heel anders kennen. Niet als iets waar je boeken kunt vinden en lezen die je nodig hebt, maar nu voor informatie of je je cv goed hebt gemaakt..' | lees verder>
Jordy de Gruiter, Beuningen

Voor mij was het in eerste instantie de werkplaats van mijn vader. En kon toen gratis boeken lenen. Ben dan ook regelmatig met mijn vader mee geweest. Dus, kwam al jong in aanraking met boeken. tja, en dan word je ouder, en ga je andere dingen interessanter vinden. En is een bezoek aan de bieb toch niet je eerste gang naar de stad. Je gaat naar de stad voor andere dingen. Maar na verloop van tijd, als je geen werk meer hebt. Ga je toch je info voor sollicitatie brieven halen uit de bibliotheek. En zo kom je naar een lange tijd er weer terug. Zo ook vandaag. 14-01-2016 voor een walk en talk informatie. Op deze manier leer je de bibliotheek heel anders kennen. Niet als iets waar je boeken kunt vinden en lezen die je nodig hebt, maar nu voor informatie of je je cv goed hebt gemaakt. Ook kreeg je daar nu tips en handigheden aangereikt om je cv en sollicitatie brieven nog beter te maken.

Zo, kun je zien dat de bibliotheek door de jaren heen, meer is geworden dan alleen maar het uitlenen van boeken. Het heeft een grotere maatschappelijke functie gekregen. Zo speelt de bibliotheek op vele manieren daarin een grote rol.

Jordy en Lies.win_20160114_16_22_17_pro

| lees verder>
'..ik kan absoluut niet zonder bieb, zonder dit instituut zou mijn leven er toch wel anders vorm zijn gegeven..' | lees verder>
Marion Sanders, Beuningen

Meegaan in de ontwikkelingen in mijn leven. Als kind ging in naar de bieb om boeken te lenen, ik was een enorme boekenwurm. Tijdens mijn middelbare schoolperiode zocht ik in de bieb naar artikelen voor mijn werkstukken. De bieb was ook een excuus om met mijn vriendje af te spreken zodat we warm en droog zaten. Voordat ik kinderen kreeg las ik veel en de bieb had veel keuze. Met mijn kinderen ging ik naar de bieb om ze kennis te laten maken met het fenomeen boeken. Voor te laten lezen op vaste middagen, maar ook nam ik boeken mee die ik met veel plezier voor las. Ook de bieb ging met zijn tijd mee. Nu ontvang ik wekelijks een overzicht met nieuwe boeken, cd’s en DVD’s. Dit vind ik prettig en vaak reserveer ik toch wel iets uit deze lijst. Ook maar ik nu gebruik van de mogelijkheid om e-boeken te lenen. Met andere woorden, ik kan absoluut niet zonder bieb, zonder dit instituut zou mijn leven er toch wel anders vorm zijn gegeven. Bedankt voor al deze jaren.

'..De bieb is een instituut, een oplossing, een vredig oord met heel veel boeken waarvan ik nog 99% te gaan heb.' | lees verder>
Eva van Otterlo, Nijmegen

Vroeger kwam ik vaak en veel bij de bieb. Ik las het liefste C-boeken. Toen kwam er een tijd dat ik boeken kocht en mijn kasten vulde. Inmiddels ben ik weer regelmatig binnen, met mijn kinderen, om iets speciaals te zoeken of om gewoon te genieten. De bieb heeft iets bijzonders. Onlangs was ik er om samen met een vriendin de vitrine te vullen. Ze maakt kleurige teckels. De bieb is een instituut, een oplossing, een vredig oord met heel veel boeken waarvan ik nog 99% te gaan heb.

'Ik heb zelfs een Oscar ontvangen toentertijd met boekenbal ik las zoveel ..' | lees verder>
Maria Kersten, Nijmegen

De bieb betekent voor mij heel veel. Als trouwen ganger ging ik elke week naar de bieb. Ik heb zelfs een Oscar ontvangen toentertijd met boekenbal ik las zoveel en spande de kroon, alle boeken vertelde mij iets spannends. Ben jaren lid geweest van de bieb tot dat ik ging scheiden en kon de bieb niet meer betalen . Nu kom ik nog in de bieb in Dukenburg – Muntweg – en de bieb in de stad. Ik kon boeken en tijdschriften lenen op de pas van een goede vriend . In de stad kun je een kopje koffie drinken en iets erbij als je het wilt een hele vooruitgang, je kunt ook de krant lezen verschillende dagbladen en niemand die je lastig valt je kunt ontspannen ergens gaan zitten dat vindt erg aangenaam . Ik wens alle medewerkers van de bieb een fijne kerst en een jaar vol met veel leesplezier  gr. Maria

| lees verder>
'..bedlegerig en rolstoelafhankelijk. Lezen kon ik gelukkig nog wel, met boek-aan-huis waar Pauline mij de boeken kwam brengen' | lees verder>
Jeanne Rossen, Elst

Jaren lang was ik in Arnhem wonende, bedlegerig en rolstoelafhankelijk. Lezen kon ik gelukkig nog wel, met boek-aan-huis waar Pauline mij de boeken kwam brengen en weer met hele nieuwe lees wensenlijstjes en gelezen boeken terug ging naar de bibliotheek, waar ze al die jaren mij met zoveel zorg en liefde voor mijn ‘overlevingsvoer’ zorg gedragen hebben. Top ?

Om aangepaster te gaan wonen kwamen we in Elst terecht. En tot mijn verdriet werd ik verplicht te stoppen in Arnhem. Ook door de voorbereiders en bezorgster werd dit betreurt. Au Gelukkig is in Elst daarop ook een bezorgster gezocht en gevonden. Dit functioneert gelukkig nog steeds heel fijn. Geluk gewenst met 100 jaar en op naar de toekomst.

'Ik deel mijn boeken liever dan dat ze in mijn kast staan.' | lees verder>
Monique Beute, Beek-Ubbergen

Ik deel mijn boeken liever dan dat ze in mijn kast staan. Goede zinnen, sterke gedachten moeten van hand tot hand gaan. Ik heb mijn boeken onder mijn vrienden verdeeld. De BIEB zorgt wel voor mij. Vanaf boom-roos-vis-vuur totdat zelfs mijn brilletje me niet meer redden kan.

| lees verder>
'..De bieb blijft onmisbaar. Ook in deze tijd!' | lees verder>
Rina van Veenendaal, Beek-Ubbergen

De bieb.
In vele stadia van mijn leven speelde de bieb een rol. Altijd aanwezig, op allerlei manieren. Als kind leende ik boeken, bruin gekaft, in een Verenigingsgebouw en maar lezen. Op de middelbare school werkte ik 1 avond in de week voor 2 gulden per uur als vrijwilliger in de bibliotheek. Als ik voldoende bij elkaar had gespaard wilde ik een brommer kopen. Nooit gekocht, wel gespaard. Later vond ik een administratieve baan, werkte in de uitleen in 3 verschillende bibliotheken. Acties meegemaakt om financiering voor mechanisering rond te krijgen vanwege te hoge werkdruk. Toen werd de POBOB in het leven geroepen en ging ik 4 jaar 2 dagen per week naar Amsterdam, naar de Frederik Müller Akademie. daarnaast werkte ik 20 uur in de bieb. Van administratief werd ik bibliotheektechnisch medewerker in dezelfde bibliotheek. Vervolgens werd ik hoofd, eerst van een kleine bibliotheek en later van een grotere bieb als één van de bibliotheken van een Provinciale Bibliotheek Centrale. Zo’n 20 jaar was de bieb mijn werkgever. Tegenwoordig leen ik boeken etc en volg betrokken het nieuws.

De bieb blijft onmisbaar. Ook in deze tijd!

'Ik lees wat, kijk om me heen, hoor in de verte een flard van een gesprek, mijmer wat in het rond en lees weer verder. Indrukken bezinken, ideeën komen tot leven en antwoorden komen tot me.' | lees verder>
Katja Linders, Nijmegen

Mijn hoofd is vol, de wereld druk. Gehaast en met een frons in mijn hoofd stap ik de bieb binnen. De stille bieb, waar een deken van rust over me heen valt. Ik pak een tijdschrift en ga zitten. Ik lees wat, kijk om me heen, hoor in de verte een flard van een gesprek, mijmer wat in het rond en lees weer verder. Indrukken bezinken, ideeën komen tot leven en antwoorden komen tot me. Daarna struin ik wat langs de rekken om een nieuw boek te lenen. Een uur later stap ik met een leeg hoofd en een serene glimlach de bieb weer uit. Dankbaar voor vele momenten als deze: mijn oase van rust in een drukke wereld.

| lees verder>
| lees verder>
'De bieb betekent voor mij heel veel omdat ik er regelmatig naar toe ga.' | lees verder>
Michel van Gils, Beek

De bieb betekent voor mij heel veel omdat ik er regelmatig naar toe ga. Ik haal boeken om te lezen en om er woorden uit te gebruiken om gedichten te maken. Het is erg leerzaam en leuk om te doen. Ik raad het iedereen aan om te doen. Het is erg leerzaam om zelf verhalen te schrijven .
Bovendien is de bieb ook heel gezellig. Ik kom er regelmatig mensen tegen met wie ik even klets.

'..Als ik de bieb binnen loop, komt een wereld vol fantasie, kennis en avontuur mij tegemoet..' | lees verder>
Inez Valize, Nijmegen

Als ik de bieb binnen loop, komt een wereld vol fantasie, kennis en avontuur mij tegemoet. Mijn hele dag is weer goed. Lekker de boeken in duiken en naar de bieb gaan, dat doe ik het allerliefst. Ik geniet er altijd weer van, het is heel belangrijk voor mij.

| lees verder>
'De bibliotheek Meyhorst was een heerlijke plek om te snuffelen tussen de boeken..' | lees verder>
Marjolijn Mijling, Nijmegen

De bibliotheek Meyhorst was een heerlijke plek om te snuffelen tussen de boeken en om met stapels materialen naar huis te gaan. Achterin op de stoffen bank kon je heerlijk languit liggen lezen en wegdromen. Daar is mijn liefde voor lezen ontstaan. Goede herinneringen!

| lees verder>
Petra Janssen, Nijmegen
| lees verder>
'Alle Arendsoogs. Op een rij! Van J. Nowee en later van P. Nowee. Maandagavond was de bieb open. Buiten donker en dan binnen mogen in die schatkamer!' | lees verder>
Teun Boumans
Boeken stapelen met mijn dochtertje. Nieuwe avonturen zoeken, Engels leren omdat we naar Ottawa gingen verhuizen, Kinderen voor Kinderen-cd's lenen. Alvast wat voorlezen met koffie, chocomelk en een stukje taart. En dan twee weken later weer. En weer en weer. | lees verder>
Tijmen Moltmaker, Ottawa Canada

Boeken stapelen met mijn dochtertje. Nieuwe avonturen zoeken, Engels leren omdat we naar Ottawa gingen verhuizen, Kinderen voor Kinderen-cd’s lenen. Alvast wat voorlezen met koffie, chocomelk en een stukje taart.

En dan twee weken later weer. En weer en weer.

'Een rijke schat aan wijsheid, literatuur & cultuur.' | lees verder>
Shelly Roso, Nijmegen

Een rijke schat aan wijsheid, literatuur & cultuur. Zomaar in handbereik en waar je niet eens rijk of jong of hoogopgeleid voor hoeft te zijn.
Een fijne plek om te snuffelen, lezen, mijmeren, pauzeren, ontmoeten, kijken, luisteren, verbinden, zoeken, vinden, toiletteren…Totdat het gebouw sluiten gaat.

| lees verder>
| lees verder>
Annet van Engelen, Kekerdom
| lees verder>
'Nu ik een kleine zelfstandige ben, de kinderen allang volwassen, breng ik veel tijd in de auto door. Talloze luisterboeken hebben mij begeleid van en naar mijn opdrachten.' | lees verder>
Ria van Pelt, Erlecom

Er waren jaren dat ik 5 boeken per week las. Dat waren de jaren dat de kinderen klein waren en ik hongerde naar werelden waar ik naar toe kon. De boeken vervulde deze behoefte. Nu ik een kleine zelfstandige ben, de kinderen allang volwassen, breng ik veel tijd in de auto door. Talloze luisterboeken hebben mij begeleid van en naar mijn opdrachten. Zelfs Steenwijk is dan regelmatig te snel bereikt.

'Toen ik in Nijmegen kwam wonen, ben ik ook lid geworden van de bieb..' | lees verder>
Monique Eekelder, Nijmegen

Toen ik in Nijmegen kwam  wonen, ben ik ook lid geworden van de bieb. Lekker dichtbij in hartje stad  en ruime openingstijden, zodat je altijd er terecht kan. Van internet tot wifi,ruime aanbod van boeken,cd’s en dvd’s,tijdschriften en internet. Wanneer de bieb dicht is ,dan heb ik mijn tablet waar ik mooie  e-books  van de bibliotheek heb staan. Dus voor het lezen en andere leuke dingen, daar moet je bij bibliotheek Gelderland zuid zijn!

'...op mijn 4de al kon verdwalen in verhalen' | lees verder>
Kim van Loon, Nijmegen

Als klein meisje van 3 botje boekjes halen waardoor ik op mijn 4de al kon verdwalen in verhalen, jaren struinen door de gangpaden met mijn vader op zoek naar woorden die ons leerden over andere werelden en nu een vriend een rustpunt in mijn drukke bestaan die mij kan vertellen, zonder te praten en mij na 33 jaar nog steeds laar verdwalen in zijn verhalen.

'De deur naar een andere wereld...' | lees verder>
Arjan Kropman, Nijmegen

De deur naar een andere wereld. Soms spannender, soms grappiger, mooier of lelijker, interessanter, griezeliger, enger, meer beangstigend of hoopgevender dan mijn wereld, maar altijd de deur naar verhalen van anderen, die mijn eigen verhaal helpen inkleuren.

| lees verder>
| lees verder>
| lees verder>
| lees verder>
Sinds 1946 ben ik lid van de bieb, toen nog aan de Nassausingel. Rood gekafte boeken, knipkaart, soms mocht ik helpen, trots! Als volwassene kon je niet zelf een boek uit de kast kiezen, de bieb was te klein. Een medewerkster zocht een aantal boeken voor je uit, legde ze op de balie, daar kon je uit kiezen! | lees verder>
Ria van Pelt, Nijmegen

Sinds 1946 ben ik lid van de bieb, toen nog aan de Nassausingel. Rood gekafte boeken, knipkaart, soms mocht ik helpen, trots!

Als volwassene kon je niet zelf een boek uit de kast kiezen, de bieb was te klein. Een medewerkster zocht een aantal boeken voor je uit, legde ze op de balie, daar kon je uit kiezen!

Daarna bieb in Hatert, Meyhorst, Lindenberg, Zwanenveld en natuurlijk bij de nieuwe bibliotheek in het centrum. (Marienburg) Ik ga minstens twee maal per week naar de bieb,  na al die jaren nog een fantastische plek om te zijn!

Gefeliciteerd!!

'Lezen, Ik vond er niks aan. Totdat mijn moeder een boek van Saskia Noord leende in de vorm van een dwarsligger. Ik jatte het boekje...' | lees verder>
Deirdre Maas, Nijmegen

Plezier en vertier voor on the road!
Lezen, Ik vond er niks aan…
Totdat mijn moeder een boek van Saskia Noort leende in de vorm van een dwarsligger. Ik jatte het boekje en las elke dag in de trein een paar hoofdstukjes. Ik kon niet meer stoppen. Ik besloot een studenten abbonnement af te sluiten. Het meest ontspannende en gebruikte cadeau wat ik mezelf ooit heb geven! (en mijn ouders ook blij, dat ik eindelijk plezier heb in lezen)

| lees verder>
Eef van Hout, Nijmegen

De bieb heeft als kind een belangrijk deel van mijn jeugd gevuld. Ik had een drang om boeken te kunnen lezen die zo groot was dat ik  na een paar weken in de eerste klas al hele boeken verslond van de bieb.  Met als gevolg dat ik na een jaar al door de A-boekjes heen was. Ik kreeg speciaal toestemming om  al B-boeken te gaan  lezen. Toen ik 8 jaar was werd er een filiaal geopend bij ons in de buurt. Dat opende totaal nieuwe mogelijkheden. Ik kon er nu zelf op de fiets naartoe waardoor ik meerdere keren per week daar te vinden was. Meer dan 4 boeken mocht je niet meenemen en dan moesten twee ervan J-boeken  zijn. Dus al jong had ik alle Griekse sagen, Romeinse mythologie en National Geographic natuurboeken gelezen. Leesverslaafd kon je me wel noemen. Mijn moeder stuurde me vaak naar buiten wanneer ik weer met mijn neus in de boeken zat. “Ga toch lekker spelen”  Maar als ik maar even de kans kreeg glipte ik weer naar binnen om verder te gaan in het spannende verhaal. Werelden gingen er voor me open, in heden en verleden en vanaf mijn veertiende ook in de toekomst door mijn ontdekking van SF en Fantasy. Later toen ik volwassen was en eenmaal kinderen kreeg had de bieb bij ons thuis ook een heel speciale betekenis. Daar konden mijn kinderen namelijk de boeken vinden die hun vader geschreven had. De vader die ze nooit hebben gekend omdat hij overleden is toen ze nog heel klein waren. Mijn oudste zoon ging altijd speciaal op zoek naar de boeken van zijn vader. Dan kwam hij triomfantelijk  thuis met weer een ander boek van zijn vader. Zo speelde hij indirect toch een rol in hun leven. Omdat de boeken van mijn man overal in de bibliotheken stonden betekende de bieb voor mij ook een bron van inkomsten. Elke keer als een boek van hem geleend werd, werd dat geregistreerd en aan het eind van elk jaar kwam er daardoor een bedrag(je) binnenin het kader van de auteursrechten. Op deze manier zorgt mijn man eigenlijk nog steeds voor zijn kinderen. Dat geeft een warm gevoel.

'Troost; voor elk gevoel is er wel een passend boek, ...' | lees verder>
Marijke Cornelissen, Nijmegen

Troost; voor elk gevoel is er wel een passend boek, heerlijk rondsnuffelen totdat je het juiste boek bij je gevoel van dat moment te pakken hebt.
Op dit moment biedt de bieb mij troost omdat mijn neefje van 11 jaar ernstig ziek is en ik hem kan bijstaan door luisterboeken voor hem te lenen.
Ik voel me door deze situatie zo machteloos maar als ik dan de bieb binnen stap voel ik me rustig worden en krijg ik het gevoel dat ik iets voor dat knulletje kan betekenen.
Voor mij is de bieb dus; voor elk gevoel een boek.

'In 1973 maakte mijn moeder mij lid, als 1-jarige..' | lees verder>
Ilse Jansen, Nijmegen

In 1973 maakte mijn moeder mij lid, als 1-jarige. Een paar jaar later kwam Elly in filiaal Brakkenstein werken, op de jeugdafdeling. Ik vrat boeken. En ‘Elly van de bieb’ gaf regelmatig de richting van het menu aan. “Vond je dit leuk? Probeer dan nu eens deze!”. Ik vond het heerlijk, mijn wereld werd zo groot. Nadat de jeugdafdeling ‘op’ was, ging ik door naar de volwassenen. Elly opende opnieuw een boekenwereld voor mij, vol met titels en schrijvers die ik zelf niet meteen zou pakken, maar die onontbeerlijk voor mijn innerlijke ontwikkeling bleken te zijn. Het werd duidelijk dat we dezelfde emotie in een boek zochten: vond Elly het prachtig; vond ik dat waarschijnlijk ook. Ik verslond de boeken die zij ‘op haar lijstje’ zette. Terwijl ik in het buitenland woonde, hoorde ik dat Elly niet meer in Brakkenstein werkte. Ik schrok en besefte opeens dat ze een belangrijke rol in mijn leven vervulde – ze was een deel van mijn jeugd, de koningin van de beste boekenlijstjes! Aan wie moest ik nu vragen welk boek nu werkelijk de moeite waard was om te lezen, die een smaak heeft waar ik blindelings op kan vertrouwen? Ze bleek gelukkig niet ver weg te zijn, gewoon naar de bieb in de stad. Ze hield nog steeds lijstjes bij en beloofde deze bij te blijven houden, en dat doet ze – tot op de dag van vandaag, ook al werkt ze er helaas niet meer. Ik durf te beweren dat mijn empathische vermogens en innerlijke vorming voor een groot deel door boeken van de bieb zijn gevormd, met de veelzijdigheid die beschikbaar is. De bieb? Dat is Elly.

'Wat de bieb betekent? Niets meer of minder dan Luilekkerland! Ik ben een echte book-aholic. Ik word al onrustig als er niet minstens nog twee boeken klaarliggen die ik nog wil lezen.' | lees verder>
Jeanette Peters, Nijmegen

Wat de bieb betekent? Niets meer of minder dan Luilekkerland! Ik ben een echte book-aholic. Ik word al onrustig als er niet minstens nog twee boeken klaarliggen die ik nog wil lezen. Ik begon als kind in 1954 bij de bibliotheek aan de Schaeck Mathonsingel. Natuurlijk heel wat minder kinderboeken dan tegenwoordig, maar ook toen al: luilekkerland! Er werd gewerkt  met knipkaarten. Daarna kwam (wow!!) locatie De Lindenberg. Nu, zakelijker, maar óók plezierig: de derde locatie. Ik woon in Hatert, ‘naast de deur’ van de dependance. Ik maak grondig gebruik van jullie heerlijke systeem van zelf thuis op de compu bestellen en die dan gaan ophalen. Wat een luxe!

Inmiddels ben ik 70, maar tot in lengte van dagen zal ik blijven genieten van boeken en van uw service. Ik lees zeker een boek per week en heb dus  inmiddels al vele duizenden boeken geleend. Vaak zelfs meer dan ik uiteindelijk besluit uit te lezen, want ik ben kieskeurig geworden. Na ± 40 blz. nog niet boeiend? Wegleggen. Er zijn nog zóveel andere boeken die ik wil lezen!

Inmiddels heeft al dat lezen me geïnspireerd tot zelf schrijven. Ook mijn eigen boek is in de bieb te vinden (‘Hoe wij modern werden. De jaren 50, 60 en 70’) Hoe het leven verder ook loopt: het aller-, allerlaatste waarop ik zou bezuinigen is het lidmaatschap van de bibliotheek!

| lees verder>
Ingrid Goossens, Lent
Achterin de bieb stonden op ooghoogte van elfjarigen als ik: de voetbalboeken. De jaaroverzichten van de Europacups 1, 2 en 3, 'Alle Poolse spelers in de jaren zestig' en andere exotische dingen die ik wilde lezen. Lees verder > | lees verder>
Nick Valentijn, Nijmegen

Achterin de bieb stonden op ooghoogte van elfjarigen als ik: de voetbalboeken. De jaaroverzichten van de Europacups 1, 2 en 3, ‘Alle Poolse spelers in de jaren zestig’ en andere exotische dingen die ik wilde lezen. En dan lijstjes maken van alle doelpuntenmakers. En van alle kampioenen. Alle degradanten. Van alle jaren. Van alle landen. Er waren meer lijstjes te maken van al die biebboeken dan ik tijd had. En ik leerde Dnjepr Dnjepropetrovsk schrijven en uitspreken, kleine club uit de Sovjet-Unie. Kwam van pas toen ze decennia later tegen een Nederlandse club speelden. En wonnen. Wist ik al dat ze zouden winnen. Ze stonden bovenaan mijn lijstje van ‘clubs met het hoogste winstpercentage van Europa in de jaren 1972-1978’.

 

'...sprak een oudere man me aan. In mijn ogen een opa. Hij zag welk boek ik gelezen had. "Wat een mooi boek is dat hè". Ik was er trots op dat hij dat tegen mij zei.' | lees verder>
Linda Krijnen, Slijk-Ewijk

Toen ik een jaar of 9 was had ik het boek Matilda van Roald Dahl geleend. Als kind, maar nu nog steeds, vond ik dat boek geweldig. Nadat ik dit boek uit had, wilde ik meer gaan lezen van Roald Dahl. Bij het inleveren aan, toen nog, de balie…sprak een oudere man me aan. In mijn ogen een opa. Hij zag welk boek ik gelezen had. “Wat een mooi boek is dat hè”.  Ik was er trots op dat hij dat tegen mij zei. Toen was ik nog vaster beraden dat ik boeken van Roald Dahl wilde lezen! Uiteindelijk staan er nu zelfs een berg boeken van deze schrijver in huis. Maar lid van de bieb…ben ik nog steeds.

'Inspiratie, rust, lekkere koffie en nieuwe werelden ontdekken' | lees verder>
Hanneke Vervoort, Nijmegen
'In alle rust een paar mooie boeken uitzoeken,...' | lees verder>
Bregje van Oosten, Andelst

In alle rust een paar mooie boeken uitzoeken, om me al te verheugen op heerlijke avondjes met een boek op de bank. In de bieb hangt altijd een sfeer van rust: dat zorgt al voor ontspanning!voor een ontspannen gevoel!

'Ik was fan van alle Winnetou en Old Shatterhand verhalen. Hele kerstvakanties…' | lees verder>
Hendriek Mulder

Karl May_Hendriek

Ik was fan van alle Winnetou en Old Shatterhand verhalen. Hele kerstvakanties…
Totdat ik dit deel las. Ik heb heel hard gehuild en nooit meer de latere delen gelezen.

'Hopen dat dat ene mooie roze elfen-boekje er weer staat,...' | lees verder>
Merel Kamminga, Overasselt

Hopen dat dat ene mooie roze elfen-boekje er weer staat, en dan helemaal blij zijn om het weer te vinden.

'..samen met Liesbeth van de Brugge in een bieb-volleybalteam..' | lees verder>
Anneke Kersten, Nijmegen

in der jaren zeventig als bibliothecaris in de Lindenberg gewerkt en ik nam deel aan alle sportieve activiteiten van de bibliotheek, zoals samen met Liesbeth van de Brugge in een bieb-volleybalteam.

'..De juffrouw vroeg streng wat ik ervan vond. Ik durfde niet te zeggen, dat ik het zo stom vond, dat ik het niet had uitgelezen. Later begreep ik dat ze juist wilde weten, wat ik ervan vond,..' | lees verder>
Corien Radstok, Voorthuizen

Zodra ik kon lezen, kreeg ik een abonnement op de bieb in Soest. Mijn moeder kwam er elke week, dus wij gingen al mee voordat we konden lezen. Toen ik een jaar of 10 was bracht ik een boek terug. De juffrouw vroeg streng wat ik ervan vond. Ik durfde niet te zeggen, dat ik het zo stom vond, dat ik het niet had uitgelezen. Later begreep ik dat ze juist wilde weten, wat ik ervan vond, omdat ze er zelf ook aan twijfelde of het wel een leuk boek was! Ik ben bijna altijd lid van de bieb gebleven. Toen ik in Voorthuizen ging wonen, vond ik, dat ik eerst mijn voorraad eigen boeken moest lezen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik werd lid van de  bieb in Arnhem, vlak bij ons kantoor en daarna in Nijmegen, waar ik ook weer vlak bij de bieb in Mariënburg werk.

'Als kind was de bieb voor mij een onuitputtelijke bron van avonturen. Vandaag de dag ben ik nog steeds lid van de bibliotheek en heb ik vrij recent de digitale boeken en de grote voorraad van graphic novels in de bieb ontdekt. Opnieuw weer veel leesplezier.' | lees verder>
Ron Leunissen, Nijmegen

Als kind was de bieb voor mij een onuitputtelijke bron van avonturen. Ik herinner me nog goed de reeks “Dierenverhalen uit de Wildernis” waarin je in elk boekje een dier volgde van geboorte tot dood. Zelfs de titel van een van doe boekjes, “Loki de wolf”, ben ik nooit vergeten.
Later werd het “De Vijf” en “Arendsoog”. En er volgden nog vele, vele andere boeken.

Later als vader ging ik vaak naar de bieb en haalde weer een voorraad voorleesboeken en strips samen met mijn kinderen. Vooral op zondagmiddag in de winter was dat een heerlijk uitje zo met z’n drietjes.

Vandaag de dag ben ik nog steeds lid van de bibliotheek en heb ik vrij recent de digitale boeken en de grote voorraad van graphic novels in de bieb ontdekt. Opnieuw weer veel leesplezier.

Ik hoop nog lang van de bieb te kunnen genieten.

Wat is er heerlijker dan de straat over te steken en te gaan neuzen in nieuwe boeken? Iedere week zijn er wel weer een paar aangevraagde boeken die voor mij binnengekomen zijn. En als ik iets niet kan vinden is er een bibliothecaresse met eindeloos geduld en veel kennis van zaken. Ik ben weer in luilekkerland en lees zoveel ik kan. Houden zo, die bieb in een Kulturhüs, lezen is goud waard en de bieb vertegenwoordigt mijn bank! | lees verder>
Herma van Zelst, Kekerdom

Toen we 28 jaar geleden naar Kekerdom verhuisden kwam, als slagroom op de taart, iedere dinsdagmorgen de bibliobus voor de deur. Makkelijker kan het niet voor iemand die letters vreet! Door bezuiniging werd na een paar jaar de bieb geschrapt, maar gelukkig was er 3 km verderop een vestiging.

Iedere vrijdagavond was het feest, als er weer een stapel nieuwe boeken mee naar huis kwam. Tot vorig jaar, toen er een heus Kulturhüs tegenover ons werd gerealiseerd, met, je raadt het al, een bieb! Wat is er heerlijker dan de straat over te steken en te gaan neuzen in nieuwe boeken? Iedere week zijn er wel weer een paar aangevraagde boeken die voor mij binnengekomen zijn. En als ik iets niet kan vinden is er een bibliothecaresse met eindeloos geduld en veel kennis van zaken. Ik ben weer in luilekkerland en lees zoveel ik kan. Houden zo, die bieb in een Kulturhüs, lezen is goud waard en de bieb vertegenwoordigt mijn bank!

'Het best bestede publieke geld allertijden.' | lees verder>
Marcel Verbeek, Nijmegen

De mogelijkheid om je te ontwikkelen. Een plek waar je van alles ontdekt. Over jezelf, over de ander en het andere. Zoveel kunst, literatuur, poëzie en kennis onder één dak. Het best bestede publieke geld allertijden.

'..De bieb staat voor mij gelijk aan genieten. Zeker nu je er ook een lekker kopje koffie bij kunt drinken.' | lees verder>
A. van Maldegem, Nijmegen

Ik ben al lid van de bieb sinds ik klein was. Op vrijdagavond ging mijn moeder boodschappen doen en ik dook dan de bieb in. Heerlijk, al die boeken! Je mocht toen nog maar een paar boeken per keer meenemen en soms had ik het eerste boek al uit voor ik uit de bieb wegging. En meteen inleveren mocht niet. Ook nam ik wel eens boeken mee voor mijn moeder. Zelf had ze het geduld niet om boeken te zoeken en ik kende haar smaak. Op de middelbare school was de bieb dé plek om informatie te zoeken. (Het pré-computertijdperk). Ik heb menig uur al lezend doorgebracht in de bieb. De medewerkers van de bieb kende ik al snel bij voornaam. Ik liep ook altijd met een lange lijst van boeken die ik graag wilde lezen rond. Hopend dat ik ze kon vinden. Dat is nu wel een stuk makkelijker! Ik check op de site of de boeken er zijn en reserveer ze met één druk op de knop. Toen ik kinderen kreeg haalde ik ook ladingen boekjes om voor te lezen. Het was soms behoorlijk zoeken om alle geleende materialen weer bij elkaar te krijgen en op tijd in te leveren! Ondertussen zijn de kinderen groot, maar nu haal ik boeken voor mijn moeder. Zij is nu wat ouder en ziet slecht. Ik zoek groot letter boeken voor haar en kunnen we nog steeds praten over de boeken die we gelezen hebben. De bieb staat voor mij gelijk aan genieten. Zeker nu je er ook een lekker kopje koffie bij kunt drinken.

| lees verder>
'Als inmiddels gepensioneerd werkneemster kan ik me nog heel goed de viering van het 75 jarig bestaan..' | lees verder>
Hennie van de Wal, Millingen a/d Rijn

p1280541Als inmiddels gepensioneerd werkneemster kan ik me nog heel goed de viering van het 75 jarig bestaan op de  locatie Lindenberg herinneren. 75 uur was de bibliotheek toen aan een stuk geopend en ik wilde daar graag aan meedoen en had toen 2 nachten achter elkaar dienst. Er was van alles te doen en het was een groot succes! Wat ik verkeerd had ingeschat was dat je dag-en nachtritme toch wel aardig in de war kan raken. Het duurde toen meer dan een week voor mijn slaappatroon weer in het oude ritme was. Op een van de nachten is er een tekening van mij gemaakt door Frans Couwenbergh, portrettekenaar. En juist toen ik heel stil moest zitten kwam er een groepje baldadige jongeren binnen op de studiezaal, en terwijl ik daar normaal actie op had moeten nemen, kon ik dus even helemaal niks, en dat is ook wel een beetje terug te zien op de tekening.

'De bieb is voor mij een heerlijke plek.' | lees verder>
Danae Burgers, Nijmegen

De bieb is voor mij een heerlijke plek. Toen ik nog een klein meisje was gingen we elke zaterdag naar de bieb. Je mocht toen 4 boeken lenen en ik koos ze heel zorgvuldig uit. (Het werd ook steeds moeilijker kiezen want ik had steeds meer boeken al gelezen ). Na het biebbezoek gingen we, vaste prik, boodschappen doen. Tijdens de boodschappen bleef ik in de auto zitten en las ik al 2 boeken uit! Heerlijk vond ik het, verdwijnen in de wereld van het boek. En dat is nu nog steeds zo! Gelukkig met die 15 items die ik nu mag lenen, heb ik niet de helft van mijn boeken al uit op de parkeerplaats!
De bieb is een feestje!

'Al jaren ben ik gemiddeld drie keer in de week in de bibliotheek te vinden..' | lees verder>
Marthi Rentjes, Nijmegen

Al jaren ben ik gemiddeld drie keer in de week in de bibliotheek te vinden. Om romans te lenen, om boeken over kunst en mooi vormgegeven kinderboeken in te kijken. Om tijdschriften door te bladeren, om met iemand koffie te drinken in de nieuwe koffiehoek. Kortom, ik ben een grootgebruiker. Zozeer zelfs dat het me niet zou verbazen wanneer er op een dag bij het lenen van weer een boek allerlei toeters en bellen zouden beginnen te rinkelen. “Hoera, mevrouw Rentjes” zouden de toegesnelde medewerkers roepen, “u hebt zojuist uw miljoenste boek geleend!  Een feest, dit boek en een  erelidmaatschap zijn op zijn plaats!”

'..de keurige meneer met de bril en de ringbaard die u soms in onze bieb ziet zitten -lezend in de krant of bladerend in een boek van griekse mythen en sagen, soms stiekempjes tukkend in een leunstoel van de leeshoek- die meneer is dakloos..' | lees verder>
Francine Bakker, Nijmegen

U zult hem niet direct als dusdanig herkennen, maar de keurige meneer met de bril en de ringbaard die u soms in onze bieb ziet zitten -lezend in de krant of bladerend in een boek van griekse mythen en sagen, soms stiekempjes tukkend in een leunstoel van de leeshoek- die meneer is dakloos.

Ik ken hem, heb hem begeleid als hulpverlener. Het doet me verdriet dat zijn pad nu langs thuisloosheid loopt, vanwege hoe zijn geest en onze overheid in elkaar steken.

Hij is een lezer, net als ik. Hij voelt zich veilig in de bieb, net als ik. De bieb is zijn toevluchtsoord voor overdag. Net zoals ik vroeger tussen de vriendelijk naar mij knipogende boekruggen vluchtte om aan mijn pestkop te ontkomen.

Als ik hem tref, praten we zachtjes, verheugd elkaar weer eens te treffen, in de warme en gastvrije sfeer van onze bieb.

| lees verder>
'Ik word blij van boeken lezen! De plaatjes zijn leuk en ik leer de letters..' | lees verder>
Julian Brookman, Bemmel

Ik lees graag veel boeken, het liefst over dinosaurussen. Ik word blij van boeken lezen! De plaatjes zijn leuk en ik leer de letters. Ik heb al meer dan 300 boeken geleend. De bibliotheek maakt me blij!

'..Ik kan me nog levendig voor de geest halen dat ik als kind mijn eerste bibliotheek pasje kreeg. Wat was ik blij!..' | lees verder>
Jolanda Kerk, Huissen

Elk bezoek weer een cadeautje! Zo maar mogen kiezen uit al die prachtige boeken.  In mijn ogen blijft het een wonder. Ik kan me nog levendig voor de geest halen dat ik als kind mijn eerste bibliotheek pasje kreeg. Wat was ik blij! Het volgende hoogtepunt was dat ik van mijn moeder een paar jaar later alleen op de fiets naar de bibliotheek mocht. Wat was ik gelukkig als ik weer nieuwe boeken uit mocht zoeken, en dan thuis kon beslissen welk fijn boek ik het eerste ging lezen. Eigenlijk heb ik dat gevoel nu ik bijna 52 jaar oud ben, nog steeds. Door weer en wind, mijn ontspannen uitstapje op de fiets of lopend naar de bibliotheek pakt niemand mij af!

'Mooi om te zien hoe de Openbare Bibliotheken meegaan in de behoeftes en mogelijkheden in deze tijd en daarop hun aanbod en activiteiten afstemmen!' | lees verder>
Maria Geurts, Doornenburg

Vanaf het moment dat ik kon lezen, ging ik naar “een” bibliotheek: in mijn kleine Brabantse dorp was dat achterin “het Patronaat” en een initiatief van de nonnen die ook grotendeels het lager onderwijs verzorgden. Ik stond dan al een half uur voordat de deur openging (1x per week) klaar om maar de 1ste te zijn en de meeste keus te hebben!

De 1ste echte Bieb heb ik ook nog meegemaakt in dat dorpje. Daarna overal waar ik/wij woonde(n)bijna altijd lid geweest  van de Openbare Bibliotheek, behalve toen wij in het dorp St Michielsgestel woonden (de gemeente vond een OB niet nodig omdat de (dus alle???) mensen in het dorp rijk genoeg waren om zelf boeken te kopen!

Onze  kinderen werden altijd zo vroeg mogelijk lid gemaakt en ik zie dat nu terug bij mijn kleinkinderen. Momenteel ben ik zelf ook nog vrijwilliger op de OB Gelderland Zuid in Huissen en geef begeleiding aan  mensen bij het verwerven van hun 1ste digitale vaardigheden (Klik en Tik, van Oefenen.nl), en met  het omgaan met de e-overheid, o.a. DigiD gebruik! Mooi om te zien hoe de Openbare Bibliotheken meegaan in de behoeftes en  mogelijkheden in deze tijd en daarop hun aanbod en activiteiten afstemmen!

'Ik raad het iedereen aan:) conclusie ik kan niet mee zonder. Hoop er nog lang te komen.' | lees verder>
Emlyn Te Kulve, Zetten

Mijn verhaal over de bieb.
Heel veel. Ik kom er al sinds ik 7 ben ben nu bijna 16 en het is een hele fijne plek om boeken uit te zoeken of met bekende te praten. Loop er nu stage en vind het heerlijk je kan hele leuke klussen doen. En je komt nog eens wat te weten. Ik raad het iedereen aan:) conclusie ik kan niet mee zonder. Hoop er nog lang te komen.

| lees verder>
'DE LEUKSTE PLEK VAN DE WERELD..' | lees verder>
Pien Stolp, Nijmegen

DE LEUKSTE PLEK VAN DE WERELD
Hallo ik heet Pien en ik ben net 11 jaar geworden. Ik kom precies 8 jaar in de bieb.
HOE ZIJN WE OP HET IDEE GEKOMEN OM NAAR DE BIEB TE GAAN?
Het beste idee van de wereld om toen naar de bieb te gaan: komt  door oma! Zij werkte in de bieb in haar dorpje. Als we naar haar toe gingen had ze altijd leuke voorleesboekjes voor 3 jarigen meegenomen. Dus toen zijn we voor het eerst naar de bieb in Nijmegen gegaan. Mijn eerste boek dat ik heb geleend heet: Tellen met Dotje. HOE GING HET VERDER? Sindsdien gaan we elke vrijdag. We kennen de biebjuffen ook goed. Gingen  we vrijdagsochtends naar de bieb, dan was er bij de kinderafdeling Elly. Gingen we vrijdagsmiddags dan hadden we Margret. De boekjes die we leenden las mama altijd zondagsochtends voor. Toen ik 5,5 jaar was leerde ik mezelf lezen. Elke week namen we ongeveer 15 boeken mee. Ook toen ik zo oud was kreeg ik een zusje. We begonnen al snel met de Boekstart boekjes. Die waren toen net nieuw. We leenden ze op mijn naam. Maar al snel kreeg ze een eigen pasje. In groep 4 deed ik mijn spreekbeurt over de bibliotheek. Wat ik ook leuk vind aan de bieb zijn de extra dingen zoals elk jaar de pietenmiddag die dit jaar helaas niet plaatsvond. Of de voorstellingen van de voorleesdagen, waar ik nu te oud voor ben. Ook leen ik vaak puzzels of tijdschriften of dvd’s. Als ik een ander land ben, ga ik altijd een bieb bezoeken en probeer met behulp van plaatjes te prentenboeken te lezen. Ook heb ik een keer een foto gemaakt voor een soort wedstrijd. Ik had helaas niet gewonnen. Er zijn leuke wedstrijden bij de bieb en ik heb vaker meegedaan met andere wedstrijden. Het is echt altijd leuk bij de bieb. VERBOUWING. Helaas ging Margret weg. Omdat ik nu vrijdagsochtends school heb, zie ik Elly ook niet meer. En wat ook jammer is:  eerst hadden de kinderen een eigen ruimte, maar nu  door de verbouwing niet meer. Ik kom er minder vaak, want ik leen nu dikkere boeken. Maar de muffins die ze nu verkopen zijn heel lekker. WAT BETEKENT DE BIEB VOOR MIJ? De bieb betekent heel veel voor mij. Zonder de bieb zou ik me heel erg vervelen. Want boeken zijn best duur. Dus kunnen we niet alle boeken kopen. Maar ik hou wel heel erg veel van lezen. De bieb is ook de wereld waar avontuur begint. Want als je een boek leest, voelt het net of je een avontuur beleeft. Grote mensen gaan reizen om een ander land te ontdekken. Ik mag nog niet alleen reizen. Maar door een boek te openen reis je ook naar een ander land en het is veel goedkoper. Ik heb in mijn hele leven al 1859 boeken geleend bij de Bieb! Zonder de bieb kan ik veel minder boeken lezen, terwijl ik heel veel van lezen hou! I  LOVE Bieb! EINDE.

P.S. Hieronder vinden jullie een verhaal wat ik gemaakt heb voor Margret toen zij weg ging. (Ik had er plaatjes bijgezet, maar die zie je nu niet.)

Lieve Margret
Jammer dat je weggaat bij bibliotheek Nijmegen.
Je hebt veel betekent voor mij en Pleun.
Die bibliotheek is met jou wel 2 keer leuker dan zonder jou.
Hopelijk zijn er bij die andere bibliotheek ook leuke kindjes.
Ik ga je missen.
Groetjes Pien